Қазақстандық суретші Георгий Макаров «Arvest» галереясында «Legendarium» («Легендарий») атты жеке көрмесін ұсынды. Көрме 5–20 қараша аралығында өтеді. Суретші «Радиоточкаға» берген сұхбатында көрме туралы, сондай-ақ оның пікірінше Батыс қазақстандық суретшілерден қандай тақырып күтетіні, мемлекеттік тапсырыс пен арт-нарық туралы әңгімеледі.
Көрмеде ортағасырлық аңыздар, хикаялар мен әулиелердің өмірбаяндары тақырыбындағы 30-дан астам жұмыс қойылған. Олардың бәрі осы жобаға арнайы бір жыл ішінде салынған, сюжеттеріне Прага, Тбилиси және Барселонаға сапарлар әсер еткен. Макаровтың айтуынша, көрменің басты ойы — орта ғасырлар жұрт ойлағандай түнерген заман болмаған: «Ол заман біз естіп, оқып үйренгендей түнерген әрі қорқынышты болмаған». Суретші сол дәуірдің әдебиетін оқуға кеңес береді, оның сөзінше, онда пайдалы дүние көп.
Жұмыстар үш топтамаға біріктірілген. «Болған мен болмаған» топтамасы — кенеп матаға салынған, түрлі түсті нүктелер тұманында еріп бара жатқан минималистік акрил кейіпкерлері бар үлкен полотнолар. «Көне аңыздар» — ертегідегі патшалар, ханшайымдар мен айдаһарлар бейнеленген, акварель қарындашпен салынған шағын графикалық жұмыстар. «Көне тақталар» кітап иллюстрациясына, иконографияға және ежелгі орыс зайырлы өнеріне меңзейді, мұнда библиялық, еуропалық және азиялық ортағасырлық кейіпкерлер бар.
Қазақстандық мектеп туралы айтқанда Макаров суретшілерді академиялық мектеп негізінде даярлау маңыздырақ деп санайды. Оның сөзінше, киіз үй мен жылқыны бейнелеу мектепті ұлттық етпейді: ұлттық болмыс дәстүрге сүйенген түс, беру мәнері мен композициядан көрінеді.
Макаровтың пікірінше, қазақстандық суретшілер шетелде өнерінің есеппен емес, жүректен шығатын «тазалығы» арқасында танымал. Сонымен бірге ол Батыс мәдениеті суретшілерді есепшіл әрі суық етіп жіберуі мүмкін екенін ескертеді. «Ақша мен өнерді араластыруға болмайды — бұлар үйлеспейтін нәрселер», — дейді ол.
Макаровтың айтуынша, Батыс шақырылған суретшілердің жұмыстарынан Қазақстан өмірінің жағымсыз жақтарын — кедейлік пен аштық бар елді көргісі келеді, ал көпшілігі ақша үшін бұған келіседі. Ол мұны арамдық әрі «өз мемлекетіне іштен соққы беру» деп атайды: «Бұл арқадан пышақ сұққанмен бірдей». Суретшінің ойынша, мақсат — өзін жоғары қойып, «басқа мемлекеттердің кембағалдығын» көрсету, дегенмен кедейлік мәселесі барлық жерде бар.
Макаровтың сөзінше, Қазақстанда мемлекеттік тапсырыс бар, бірақ ол билікке жақын суретшілердің тар шеңберіне ғана бұйырады. Оның ойынша, бұл шеңберден аулақ жүрудің пайдасы да бар — ымырасыз жұмыс істеуге болады. Арт-нарықты ол енді қалыптасып келе жатқан нарық деп атайды: суретті негізінен шетелдіктер мен еуропалық тәжірибемен таныс «жаңа элита» сатып алады.
Суретшінің пікірінше, өнерді насихаттау үшін мемлекет мәдениетті «мәдениет жылында» ғана емес, үнемі қолдауы керек: жарнама, БАҚ-та ақпарат, буклеттер, маңдайшалар қажет, ал тегін жұмыс істейтін галереяларға үй-жаймен және жарнамамен көмектесу керек. Оның байқауынша, шетелде негізінен классиктер мен алпысыншы жылдардың суретшілерін біледі, ал жас суретшілер өзін таныту үшін «лас» гранттарға жармасады. Көбі шетелдегі көрмелерін мемлекеттің қатысуынсыз өздері ұйымдастырады, ал жұмыстарды елден алып шығу үшін олардың мәдени құндылығы жоқ екені туралы анықтама қажет. «Бұл — ақылсыздық», — дейді Макаров.
«Радиоточка» материалдары бойынша.
