Қазақ тіліндегі «Қала мен дала» газеті Нұрсерік Тілеуқабылдың «Кешігу әдет пе, дерт пе?» деген мақаласын жариялады. Автор көп қазақстандық үшін кешігудің неге қалыпты жағдайға айналғанын талдайды.
«Қазақтарға кешігуге бейімділік сияқты ерекше қасиет бұйырған», — деп жазады Тілеуқабыл. Мысал ретінде ол той-томалақты келтіреді: қонақтарды сағат 17:00-ге не 18:00-ге шақырады, ал олар кейде тек 20:00-ге не 21:00-ге қарай жиналады.
Автор бұл қасиетті туа біткен деп санамайды. «Алайда Құдай бәрін бірдей жаратқан», — дейді ол және қазақтарды немістермен, жапондармен, еврейлермен және арабтармен салыстырады. Ол Шыңғыс хан әскерін де, көшпенділерді де, Ресей империясы кезеңін де еске алады. Оның байқауынша, бұл әдет билікті де айналып өтпейді: «Өйткені біздің саяси аренада жүрген адамдар да — қазақтар».
Тілеуқабыл мәселенің түп-тамырын балалық шақтан көреді. Кешігу мектепте «бес минуттан» басталып, уақыт өте келе сағатқа ұласады. «Созылмалы кешігу бүгінгі істі ертеңге қалдырудан басталады», — деп жазады ол. Автор сондай-ақ білім берудегі жаңа технологиялар Қазақстанға 20–30 жыл кешігіп жететінін атап өтеді.
«Радиоточкадағы» шолу авторы Марк Селбиев Қазақстан Германия мен Жапониядан көп жылға артта қалып отыр деп қорытып, сөзін: «Ұлттың болашағы өз қолдарыңызда», — деп аяқтады.
«Радиоточка» материалдары бойынша.
